Sev beni ne olur sev

Sevda çınarı diktim, yitik kalbimin ortasına, 

Endişe kuyusundan su çektim, bezgin köklerine. 

Vuslat hayalimi hiç yitirmedim, hiç eskitmedim, 

Bileğime kelepçeli, maksadı hayatım kıldım. 

Ellerim uzanırken göklere, duaya sığındım. 

Nasıl sarmışsa bedenimi, aşkının alevleri, 

İsminin zikri de dindirmedi, bu tutuşmuş eri. 

Ne olur sev beni, sadece sev, sadece sev beni. 

El vermezsen, bu yaz yangını bitecek gibi değil, 

O derin gözlerin sisli ufkumdan gidecek gibi değil. 

Lütfet, nefes alışım içimdeki yangını körüklüyor, 

Uzak duruşun senin, körelmiş ümidimi törpülüyor, 

Resmin baktığım her yerde, çaresizliğimi perçinliyor. 

Söndür gözyaşı sağanağı ile, bu şiddetli yangını. 

Elbet güz gelecek, lakin benim harabatıma çare ne? 

Vuslatın senin, ancak vuslatın, sadece senin vuslatın. 

 Gürcan Onat, 30.08.2019. 23.45, Fatih,