Aşk mı kaldı

Gözlerime ne bakıyorsun? 

Yine mi ümit besliyorsun? 

Bu pejmürde, harabe yapı, 

Gene canlansın mı diyorsun? 

Aşk mı kaldı ki, ah be kadın? 

Ateşi sana tekrar yaksın. 

Kazanı yenileyip baştan, 

Tazeleyip yine kaynatsın. 

Zaman savurmuş sarayları 

Umursanmayan hayalleri. 

Sen de çaresiz söndür, gitsin 

Arta kalan son ümitleri. 

Kabullen artık hakikati, 

Terk et pejmürde harabatı. 

Bakma yeter, unut düşleri 

Dikemez gayri sarayları, 

Ancak anıların senindir. 

Üşüyünce kalbi ısıtan, 

Istırabın ruhu sarınca 

Belki hasretini bastıran. 

Gürcan Onat, 07.02.2012, Fatih